Czy makrela wędzona jest zdrowa? Wartości odżywcze i przeciwwskazania

Tak, makrela wędzona może być zdrowym elementem diety, ponieważ dostarcza pełnowartościowego białka, kwasów omega-3, witaminy D, witaminy B12 i selenu. Jednocześnie nie jest to produkt idealny dla każdego, bo bywa dość słony, tłusty i cięższy dla osób z niektórymi schorzeniami. W dalszej części artykułu wyjaśniamy, jakie wartości odżywcze ma makrela wędzona i kto powinien na nią uważać.

Czym jest makrela wędzona?

Makrela wędzona to ryba morska poddana procesowi wędzenia na zimno lub na ciepło. Najczęściej spotyka się ją w formie całej tuszki, filetów lub kawałków gotowych do spożycia. Dzięki wędzeniu zyskuje intensywny smak, aromat i dłuższą trwałość niż świeża ryba. Makrela należy do ryb tłustych, naturalnie bogatych w korzystne dla zdrowia tłuszcze. W sklepach najczęściej pochodzi z połowów morskich na Atlantyku północnym lub z przetwórstwa europejskiego.

Gatunkiem najczęściej dostępnym w Polsce jest makrela atlantycka (Scomber scombrus). To właśnie ona kumuluje najniższe ilości toksycznej rtęci spośród innych makreli, takich jak makrela królewska czy hiszpańska. Ryba ta w naturalnych warunkach żywi się krylami, krewetkami oraz mniejszymi rybami, co wpływa na jej profil lipidowy. Świeża makrela składa się z wody w około 70%, tymczasem w wersji wędzonej wody jest już tylko około 60%, przez co składniki odżywcze ulegają zagęszczeniu.

Jakie wartości odżywcze ma makrela wędzona?

Pod względem wartości odżywczych makrela wędzona wypada bardzo dobrze. To produkt gęsty odżywczo, czyli taki, który dostarcza dużo cennych składników w stosunkowo niewielkiej porcji. W 100 g makreli wędzonej znajduje się orientacyjnie od 220 do 300 kcal, 18–25 g białka, 15–25 g tłuszczu oraz śladowa ilość węglowodanów. Zawiera też dość dużo sodu ze względu na proces solenia przed wędzeniem.

Dokładna kaloryczność i skład zależą od producenta, sposobu wędzenia oraz stopnia dosolenia. Mimo że jest to ryba tłusta, nie należy automatycznie uznawać jej za niekorzystną. Tłuszcz rybi ma zupełnie inne właściwości niż tłuszcze trans czy nadmiar tłuszczów nasyconych z wysoko przetworzonej żywności. Warto podkreślić, że zawartość nienasyconych kwasów tłuszczowych w wędzonej makreli jest dwa razy większa niż w podobnie przetworzonym łososiu.

Najważniejsze makroskładniki makreli wędzonej to białko, które wspiera regenerację i sytość, oraz tłuszcze z przewagą cennych kwasów EPA i DHA. Węglowodany są praktycznie nieobecne, co może być zaletą w niektórych modelach żywienia, na przykład w diecie niskowęglowodanowej. Ryba ta dostarcza również sporo witamin i minerałów, które szczegółowo omawiamy poniżej.

Kwasy omega-3 i ich znaczenie

Prawdziwym atutem makreli wędzonej są kwasy tłuszczowe omega-3, a konkretnie kwas eikozapentaenowy (EPA) i dokozaheksaenowy (DHA). W 100 g makreli świeżej znajdziemy ich aż 1700 mg, przy dziennym zapotrzebowaniu równym 250 mg. W wersji wędzonej, gdzie tłuszczu jest nieco więcej w przeliczeniu na 100 g, wartości tych kwasów jest jeszcze więcej – nawet 2700 mg. To właśnie one odpowiadają za dużą część prozdrowotnych właściwości tej ryby.

Kwasy te wpływają korzystnie na układ krążenia, przyspieszają procesy metaboliczne i pomagają wątrobie uporać się z toksynami. Zapewniają prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i zwiększają poziom serotoniny, co poprawia samopoczucie oraz jakość snu. Łagodzą stany zapalne, przyspieszają regenerację skóry i chronią oczy, powodując lepsze ukrwienie nerwu wzrokowego i zmniejszając ryzyko zwyrodnienia plamki żółtej. Proces wędzenia nie wpływa istotnie na degradację tych związków, poza ich zagęszczeniem związanym z utratą wody.

Witaminy i minerały

Makrela wędzona wyróżnia się wyjątkowo dużym stężeniem selenu. To jeden z najbardziej niedocenianych mikroelementów, choć niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Chroni komórki przed szkodliwym działaniem wolnych rodników i stymuluje system odpornościowy. Organizm nie potrafi wyprodukować selenu, dlatego musimy dostarczać go z pożywieniem. Wystarczy 100 g makreli, żeby w 80% zaspokoić dzienne zapotrzebowanie na ten pierwiastek.

Mięso makreli kryje w sobie sporo fosforu, potasu, sodu, magnezu, fluoru, żelaza, cynku i miedzi. Jest też dobrym źródłem wapnia oraz jodu, choć pod tym względem bogatszy okazuje się wędzony szprot i pstrąg. Jeśli chodzi o witaminy, makrela dostarcza przede wszystkim witaminy B12, która poprawia apetyt, koi nerwy i zapobiega anemii, oraz witaminy D, która podnosi odporność i dba o mocne kości. W 100 g produktu znajdziemy też witaminy B6, PP, B2 oraz witaminę A.

Atutem wędzonej makreli jest również solidna dawka fosfatydyloseryny, czyli organicznego związku pozytywnie wpływającego na zdolności umysłowe. Związek ten łagodzi objawy między innymi choroby Alzheimera. Warto dodać, że w przeliczeniu na 100 g makrela wędzona zawiera więcej witamin D, PP i B12, a także żelaza i jodu od makreli świeżej. Z drugiej strony znajdziemy w niej mniej witamin B6, E i A oraz potasu, co wynika z procesu przetwarzania.

Czy makrela wędzona wspiera zdrowie?

Tak, makrelę wędzoną można uznać za zdrowe jedzenie, o ile jest spożywana z umiarem i w ramach dobrze zbilansowanej diety. To produkt bogaty w składniki odżywcze, który może wspierać wiele obszarów zdrowia. Najważniejszy wpływ na organizm wynika z zawartości kwasów omega-3, pełnowartościowego białka, witaminy D oraz witaminy B12. Regularne, ale rozsądne spożywanie może przynosić korzyści dla serca, mózgu i układu odpornościowego.

Makrela wędzona może być szczególnie dobrym wyborem jesienią i zimą, gdy trudniej o odpowiednią podaż witaminy D ze słońca. Sprawdzi się też w diecie osób aktywnych fizycznie, u tych, którzy jedzą mało świeżych ryb, oraz jako zamiennik wysoko przetworzonych wędlin. Spożycie 100–150 g dwa razy w tygodniu wpisuje się w zalecenia diety śródziemnomorskiej oraz profilaktyki chorób sercowo-naczyniowych.

W praktyce odpowiedź na pytanie, czy makrela wędzona jest zdrowa, zależy od całej diety. Sama ryba ma wartościowy skład, ale jeśli codziennie pojawia się obok nadmiaru soli, tłuszczów nasyconych i małej ilości warzyw, jej potencjał zdrowotny będzie wykorzystywany słabiej. Warto też pamiętać, że makrela wędzona jest produktem przetworzonym, choć nie musi to oznaczać, że jest niezdrowa. Wędzenie zmienia strukturę i smak ryby, a także zwiększa zawartość sodu, dlatego najlepiej traktować ją jako wartościowy element jadłospisu, a nie podstawę codziennego menu.

W 100 g makreli wędzonej znajduje się aż 2700 mg kwasów omega-3, podczas gdy dzienne zapotrzebowanie wynosi zaledwie 250 mg.

Jakie korzyści zdrowotne daje jedzenie makreli?

Regularne spożywanie makreli wędzonej w rozsądnych ilościach może przynieść następujące korzyści zdrowotne:

• wsparcie pracy serca dzięki korzystnym kwasom tłuszczowym,
• pomoc w utrzymaniu prawidłowego poziomu triglicerydów,
• lepsza sytość po posiłku, co może ograniczać podjadanie,
• wsparcie układu odpornościowego i tarczycy,
• korzyści dla mózgu i układu nerwowego,
• mniejsze ryzyko zwyrodnienia plamki żółtej,
• poprawa jakości snu i nastroju.

Niektóre z tych korzyści wynikają bezpośrednio z obecności selenu, który wspiera pracę tarczycy, oraz witaminy D, która dba o mocne kości i gospodarkę hormonalną. Ważnym składnikiem jest też fosfor, który wpływa na rozwój i funkcjonowanie kości, mięśni oraz układu nerwowego, a także na utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie.

Czy makrela wędzona nadaje się na odchudzanie?

Tak, pod warunkiem kontroli porcji. Choć jest dość kaloryczna, dostarcza dużo białka i tłuszczu, które zwiększają sytość. To oznacza, że niewielka porcja może dobrze hamować apetyt i ograniczać podjadanie. Makrela wędzona sprawdzi się więc w diecie redukcyjnej, wysokobiałkowej, śródziemnomorskiej oraz niskowęglowodanowej, z powodu bardzo niskiej zawartości węglowodanów.

Nie należy jednak zapominać o kaloryczności tej ryby. 100 gram wędzonej makreli na gorąco to aż 295 kalorii. Jeśli celem jest redukcja masy ciała, makrelę warto kupować od czasu do czasu i używać jej jako dodatku, a nie głównego dania. Dobrym pomysłem jest łączenie jej z warzywami bogatymi w potas, produktami pełnoziarnistymi i świeżymi ziołami, zamiast z majonezem i białym pieczywem.

Kiedy makrela wędzona może szkodzić?

Mimo wielu zalet makrela wędzona nie będzie odpowiednia dla każdego. Najwięcej zastrzeżeń dotyczy wysokiej zawartości soli, procesu wędzenia oraz stosunkowo dużej ilości tłuszczu. U części osób zbyt częste spożycie może pogarszać samopoczucie lub utrudniać realizację zaleceń dietetycznych. Szczególną ostrożność powinny zachować osoby na diecie niskosodowej, z chorobami nerek, trzustki, wątroby oraz refluksem.

Do możliwych skutków ubocznych po zjedzeniu zbyt dużej ilości mogą należeć uczucie ciężkości, wzdęcia, nasilone pragnienie przez dużą ilość soli oraz podwyższona podaż kalorii, jeśli porcja będzie zbyt duża. Wątpliwości budzi też sam proces wędzenia, podczas którego mogą powstawać związki, których nadmiar nie jest korzystny dla zdrowia. Nie oznacza to jednak, że okazjonalne jedzenie makreli wędzonej jest szkodliwe – znaczenie ma częstotliwość, jakość produktu i sposób przechowywania.

Zawartość soli i jej konsekwencje

Wędzone ryby są moczone w solance, ponieważ sól ma wpływ na zwalczanie szkodliwych mikroorganizmów oraz efektywność wędzenia. Zapobiega też wysychaniu ryby i poprawia przenikanie dymu wędzarniczego do jej wnętrza. Taka wędzona makrela to około 2–3 g soli w 100 g, czyli mniej więcej połowa dopuszczalnej dziennej ilości rekomendowanej przez WHO. To naprawdę dużo, zwłaszcza dla osób z nadciśnieniem.

Nadmiar soli zatrzymuje wodę w organizmie, powoduje zapychanie się tętnic i wzrost ciśnienia. Obciąża również nerki, sprzyjając powstawaniu tam kamieni. Zwiększa także wydalanie wapnia z moczem i przez to sprzyja rozwojowi osteoporozy. Osoby chorujące na nadciśnienie i przewlekłą niewydolność nerek powinny zatem ograniczyć spożycie wędzonej makreli do minimum.

Węglowodory aromatyczne i nitrozoaminy

Wśród zagrożeń związanych z wędzonymi rybami najwięcej obaw budzą toksyczne cząsteczki, które mogą pojawiać się w produkcie poddanym wędzeniu. Zaliczamy do nich głównie wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA), między innymi benzo(a)piren, który jest rakotwórczy dla ludzi. Badania wskazują, że im wyższa temperatura wędzenia, tym więcej WWA w produkcie. Wpływ ma także drewno zastosowane do wędzenia – najmniej WWA powstaje przy dymie z drewna dębowego, bukowego i olchowego, natomiast jałowiec i świerk zwiększają ilość powstających związków.

Obok WWA duże obawy budzą rakotwórcze nitrozoaminy, które mogą formować się w mięsie pod wpływem procesu wędzenia. Więcej nitrozoamin powstaje w rybach wędzonych na gorąco niż na zimno, choć jeszcze wyższą zawartość znajdziemy w rybach smażonych. Warto też pamiętać, że tylko około 5% poddanych badaniom wędzonych ryb zawiera ilości benzo(a)pirenu przekraczające unijne limity, więc nie należy wpadać w panikę.

Histamina i ryzyko alergii

Makrela jest naturalnie bogata w histaminę, a szczególnie wysoki poziom tego związku występuje w makreli wędzonej. Nadmiar histaminy powoduje tak zwany skombrotoksizm, czyli zatrucie histaminą, które objawia się przyspieszonym biciem serca, zaczerwienieniem twarzy, dusznościami, świądem skóry czy nudnościami. Osoby z nietolerancją histaminy powinny zdecydowanie unikać tego produktu.

Histamina potrafi być poważnym zagrożeniem również dla osób ze skłonnością do reakcji uczuleniowych. Nieprzypadkowo ryby morskie uchodzą za jedną z najczęstszych przyczyn alergii pokarmowych, a ich spożycie może wywołać między innymi śmiertelnie groźny wstrząs anafilaktyczny. Niekiedy takie efekty potrafi wywołać nawet pocałunek kogoś, kto wcześniej jadł makrelę. Wysoka zawartość histaminy może też nasilać objawy trądziku różowatego i stanowić wyzwalacz ataku migreny u niektórych osób.

Rtęć i inne metale ciężkie

Makrela jest rybą, która ma tendencję do gromadzenia w sobie związków rtęci, ponieważ żywi się mniejszymi zwierzętami, które metylortęć pochłaniają. Z makreli najlepszym wyborem pod kątem zawartości tego metalu będzie makrela atlantycka. Gorzej wypada makrela królewska i makrela hiszpańska, które kumulują znacznie więcej toksycznej rtęci.

W mięsie makreli często stwierdza się także podwyższony poziom arsenu, którego skumulowanie może wywoływać choroby serca, płuc i skóry, a także przyczyniać się do rozwoju nowotworów. Na szczęście wyższe stężenie tych niebezpiecznych substancji częściej dotyczy ryb wyławianych w cieplejszych rejonach Oceanu Atlantyckiego, zwłaszcza w Zatoce Meksykańskiej. Do Polski trafia zazwyczaj makrela pochodząca z chłodniejszych wód Morza Północnego czy Bałtyku.

Badania dowodzą, że gdybyśmy nawet spożywali 800 gram ryb tygodniowo, to nie przekroczylibyśmy połowy dopuszczalnej dawki rtęci. Nie zaleca się jednak spożywania makreli kobietom w ciąży i karmiącym, właśnie ze względu na obecność tego metalu oraz ryzyko zakażenia bakteriami Listeria monocytogenes.

Jaką makrelę wędzoną wybrać?

Wrzucając makrelę do koszyka, często nie zastanawiamy się, jaką drogę pokonała, zanim trafiła na sklepową półkę. Dostępne produkty różnią się od siebie metodą wędzenia, zawartością soli oraz dodatków. Warto wiedzieć, na co zwracać uwagę przy zakupie, aby wybrać produkt najlepszej jakości. Kupując makrelę, dobrze szukać na opakowaniu symbolu GMP, który świadczy o tym, że wędzenie odbywało się zgodnie z normami dobrych praktyk produkcyjnych.

Zestawienie najpopularniejszych rodzajów makreli dostępnych w sklepach przedstawia poniższa tabela:

Warto sięgać po produkty z możliwie krótkim składem, bez sztucznych dodatków. W przypadku konserw w oleju lepiej wybierać te w oleju rzepakowym lub oliwie z oliwek, a unikać produktów, w których dominuje olej słonecznikowy. Zasada „im mniej, tym lepiej” sprawdza się tutaj doskonale.

Wędzenie na zimno czy na ciepło?

Wędzenie na zimno odbywa się w temperaturze nieprzekraczającej 30°C, choć najczęściej jest to 20–25°C, i trwa od kilku do kilkunastu godzin. Ryba zachowuje wtedy sprężystość, wilgotniejszą konsystencję i delikatniejszy aromat. Wędzenie na gorąco prowadzi się w temperaturze powyżej 60°C, dzięki czemu produkt jest już gotowy do spożycia i ma wyraźniejszy, lekko dymny smak oraz kruchą strukturę.

Ryby wędzone na zimno niosą ze sobą większe ryzyko obecności bakterii Listeria monocytogenes, które stanowią śmiertelne zagrożenie dla noworodków. Dlatego makrele wędzone na zimno absolutnie nie powinny znaleźć się w jadłospisie kobiety ciężarnej. Przy wędzeniu na gorąco ciężarne mogą sięgać tylko po makrelę, która w trakcie obróbki była podgrzana do minimum 74°C. Zapakowany próżniowo produkt może być przechowywany nawet kilka tygodni w lodówce.

Wędzenie w wysokich temperaturach powoduje dodatkowo degradację aminokwasów, co zmniejsza ich funkcjonalność w gotowym produkcie. Cząsteczki dymu wchodzą w reakcje z przeciwutleniaczami i powodują ich dezaktywację. Proces wędzenia poprzedza suszenie lub solenie ryb, podczas którego dochodzi do częściowej utraty składników odżywczych. Mimo to makrela wędzona nadal pozostaje cennym źródłem białka, witamin i składników mineralnych.

Świeża ryba a wędzona – różnice

Świeża makrela składa się z wody w około 70%, tymczasem w makreli wędzonej wody jest około 60%. Oznacza to, że w przeliczeniu na 100 g makrela wędzona ma więcej suchej masy i jest bogatszym źródłem witamin oraz składników mineralnych odpornych na niekorzystne warunki w trakcie wędzenia. I tak wędzona makrela zawiera w przeliczeniu na 100 g więcej witamin D, PP i B12, a także żelaza i jodu od makreli świeżej. Z drugiej strony znajdziemy w niej mniej witamin B6, E i A oraz potasu.

Proces wędzenia nie wpływa istotnie na zmiany zawartości kwasów omega-3, poza ich zagęszczeniem w danej objętości związanym z utratą wody. Kaloryczność wędzonej makreli niewiele przekracza poziom 260 kcal, a wersja surowa ma około 50 kcal mniej. Różnica wynika przede wszystkim z utraty wody oraz dodatku soli, która zwiększa zawartość sodu w produkcie końcowym.

Ile makreli wędzonej można jeść?

W praktyce lepiej mówić nie tylko o porcji dziennej, ale też o częstotliwości tygodniowej. Makrela wędzona jest wartościowa, jednak ze względu na sól i proces wędzenia zwykle nie zaleca się jej codziennie. Dla większości zdrowych dorosłych rozsądną ilością będzie porcja około 80–150 g jednorazowo. Najczęściej rekomenduje się spożywanie makreli wędzonej 1–2 razy w tygodniu jako część zróżnicowanej diety.

Jeśli nie jadasz ryb codziennie, jedna porcja makreli wędzonej o masie 100–150 g dwa razy w tygodniu jest w pełni bezpieczna dla zdrowej osoby dorosłej.

Jeśli ktoś zastanawia się, ile makreli wędzonej można jeść dziennie, najbezpieczniejsza odpowiedź brzmi: nie trzeba jeść jej codziennie, a jeśli już pojawia się tego samego dnia, porcja nie powinna być duża. Rozsądnie jest potraktować 50–100 g jako dodatek do kanapek, sałatki lub pasty, zamiast zjadać całą dużą rybę naraz. Warto przy tym uwzględnić całkowitą podaż soli w ciągu dnia oraz inne źródła tłuszczu w diecie.

Jak wykorzystać makrelę wędzoną w kuchni?

Makrela wędzona jest bardzo praktyczna w codziennym jadłospisie. Nie wymaga długiej obróbki, daje uczucie sytości i łatwo połączyć ją z warzywami, pieczywem pełnoziarnistym czy kaszami. Dzięki temu może być elementem zarówno klasycznej diety, jak i jadłospisu redukcyjnego. Dodatek wędzonej makreli zapewnia nie tylko solidną dawkę cennych substancji odżywczych, ale również skraca czas przygotowania dań, ponieważ ryba w tej postaci nie wymaga szczególnej obróbki.

Przykłady użycia makreli wędzonej w diecie obejmują:

• pastę z makreli z jogurtem naturalnym, twarogiem i ogórkiem kiszonym,
• sałatkę z mixem sałat, jajkiem, pomidorem i pestkami dyni,
• kanapki z pieczywem razowym, rzodkiewką i szczypiorkiem,
• farsz do tortilli z warzywami i lekkim sosem jogurtowym,
• dodatek do ziemniaków lub kaszy z surówką zamiast smażonego mięsa.

Aby poprawić profil zdrowotny posiłku z makrelą wędzoną, warto łączyć ją z warzywami bogatymi w potas, produktami pełnoziarnistymi, świeżymi ziołami i źródłami błonnika. Mniej korzystne będzie natomiast zestawianie jej z dużą ilością majonezu, dodatkową solą i wysokoprzetworzonym pieczywem. Wtedy nawet wartościowy produkt traci część przewagi zdrowotnej. Makrela dzięki mięsistej konsystencji i wyjątkowemu składowi może wzbogacić smakowo i odżywczo wiele zdrowych potraw.

Szybka pasta z makreli

Makrela wędzona sprawdzi się jako składnik szybkiej pasty kanapkowej, idealnej na śniadanie lub kolację. Przepis można dowolnie modyfikować, dostosowując gramaturę składników do własnych preferencji. Wystarczy oczyścić makrelę z ości i skóry, a następnie połączyć ją z pokrojonymi w drobną kostkę warzywami i jogurtem naturalnym.

Do przygotowania pasty na jedną porcję potrzebujesz:

• ⅓ średniej wędzonej makreli,
• 1 świeży ogórek gruntowy,
• ⅓ łodygi selera naciowego,
• 2 łyżki jogurtu naturalnego,
• ½ pęczka koperku,
• świeżo mielony pieprz,
• 2 kromki chleba razowego,
• 1 garść koktajlowych pomidorków.

W misce łączysz rybę, warzywa, jogurt, drobno posiekany koperek oraz pieprz. Całość dokładnie mieszasz i podajesz na chlebie razowym z pomidorkami koktajlowymi. Taka pasta jest sycąca, bogata w białko i zdrowe tłuszcze, a jednocześnie nie wymaga długiego przygotowania.

Najczęstsze mity o makreli wędzonej

Wokół ryb wędzonych krąży sporo uproszczeń. Część osób uważa, że są zawsze niezdrowe, inni z kolei traktują je jako produkt, który można jeść bez ograniczeń. Prawda leży pośrodku. Przyjrzyjmy się zatem najczęstszym mitom, które pojawiają się w kontekście makreli wędzonej i jej wpływu na zdrowie.

Wiele osób błędnie zakłada, że makrela wędzona jest niezdrowa, bo jest tłusta. Tymczasem tłuszcz w makreli to głównie cenne kwasy nienasycone, w tym omega-3. Podobnie nieprawdziwe jest stwierdzenie, że produkt wędzony zawsze szkodzi – znaczenie ma ilość, częstotliwość spożycia i jakość produktu, a nie samo okazjonalne zjedzenie. Tycie wynika natomiast z nadwyżki kalorii w całej diecie, nie z jednego produktu, dlatego makrela wędzona nie tuczy, jeśli mieści się w dziennym zapotrzebowaniu kalorycznym.

Kolejny mit dotyczy rzekomego braku wartości odżywczych w produktach przetworzonych. Makrela wędzona nadal pozostaje cennym źródłem białka, witamin i składników mineralnych, mimo że jest produktem przetworzonym. Nie jest też prawdą, że każda makrela wędzona ma taki sam skład – produkty różnią się zawartością soli, tłuszczu, jakością surowca i metodą wędzenia. Nawet zdrowe produkty warto spożywać z umiarem, szczególnie gdy są wędzone i słone.

Osoby, które powinny unikać makreli wędzonej

Makrela wędzona nie będzie wskazana dla każdego. Istnieją grupy osób, które powinny wykluczyć ten produkt ze swojej diety lub spożywać go wyjątkowo rzadko. Do takich grup należą kobiety ciężarne, dla których makrela wędzona na zimno absolutnie nie powinna znaleźć się w diecie, ponieważ może zawierać śmiertelnie niebezpieczne dla dziecka bakterie Listeria monocytogenes.

Ostrożność powinny zachować również osoby chorujące na trądzik różowaty oraz cierpiące na migreny, u których wysoka zawartość histaminy może nasilać dolegliwości. Osoby z nadciśnieniem i przewlekłą niewydolnością nerek powinny ograniczyć wędzoną makrelę ze względu na duże ilości soli. Produkt ten nie jest też odpowiedni dla osób z alergią na ryby, problemami z woreczkiem żółciowym, trzustką czy refluksem. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości warto skonsultować się z lekarzem lub dietetykiem.